Je missie vinden of info over de complimentenmachine? klik hier

Er was eens een belangrijk klein landje dat in het verleden heerste over andere landen en landjes, heel, heel ver weg. En destijds voeren ze daar met een houten zeilschip naartoe. Heel bijzonder. In dat kleine heersende landje hadden ze een traditie die, details nagelaten, ging over een sympathieke priester met een rode hoed. Niemand wist waar die traditie precies vandaan kwam. Mensen die dat wel precies wisten, zagen alles dat ze één keer hoorden voor de absolute waarheid aan. Er waren meerdere versies van die traditie. Feit was: die sympathieke priester was wit, zat op een paard en had hulp van helpers die zwart waren.

In de tijd dat het landje nog heerste over die landen, ver, ver hier vandaan had het ook hulp van helpers die zwart waren. Die helpers hadden geen keus. Ze moesten helpen. Gruwelijk. De witten behandelden ze alsof ze minder waard waren. Een probleem dat vaker voorscreen-shot-2017-11-30-at-08-58-51kwam op de planeet waar het kleine landje deel van maakte.

Jaren later, toen de nakomelingen van de onderdrukte zwarte mensen wat minder moesten helpen, maar soms hier en daar op de planeet van het kleine landje toch ook wel, waren een paar van die zwarte mensen in het kleine landje boos omdat ze hun voorouders herkenden als helper van de sympathieke man binnen die gezellige traditie. Ze vonden dat het uiterlijk van de zwarte helper veranderd moest worden. Sommige witten vonden dat dan juist weer niet en werden daar dan weer boos over. Die boosheid kwam vaak voort uit andere pijn die ze hadden maar bundelde zich tot een gezamenlijk iets. Kortom, emotioneel complex.

Er was een jongen in de hoofdstad van dat landje en die wilde in zijn buurt een Sinterklaas feestje. Vanuit het buurthuis had de jongen – Salim – al vele andere evenementen georganiseerd. Salim had organisatietalent. Hij wilde een paard huren, maar de paarden waren op. Er was nog wel een kameel. En dus regelde hij dat kameel. De inkleding was namelijk niet zo heel belangrijk. Het ging om het feestje en de lol. Als er een kleine aanpassing gedaan moest worden voor een hoger doel, dan was dat niet zo’n punt. Dat Salim een kameel regelde haalde het nieuws in het kleine belangrijke landje. Een invloedrijk politicus, de leider van de witte mensen die boos waren (er waren ook heel veel witte mensen die niet boos waren, maar die haalden de krant niet), noemde de jongen ‘ziek’.screen-shot-2017-11-30-at-11-37-40 De politicus had zelf zijn haar wit geverfd. Oorspronkelijk was het zwart. Details nagelaten. Wij begrijpen er geen klap van, maar die jongen die de traditie een klein zetje gaf door die sympathieke priester op een kameel te zetten in plaats van een paard: Hulde. Dikke vette pluim. We stuurden hem een goedbezig muts.

Wil jij ook zo’n muts? € 7,50 van de opbrengst gaat rechtstreeks naar het opbouwen van basisscholen op Sint-Maarten. Een van die landjes hier ver, ver vandaan, die lang, lang geleden werd overheerst door dat kleine maar belangrijke landje. Vele verbanden die ik graag zou doorgronden. Misschien komt dat nog, maar zo eerst stamppot zuurkool eten uit ons kleine landje. Heerlijk. Met een goedbezig muts op. Wil je Sint-Maarten steunen met een goedbezig muts? Hier meer info!

Vind je ons Goedbezig? Laat het anderen weten!
Google+
http://goedbezig.eu/belangrijk-klein-landje-samenvatting/
Twitter
LinkedIn
Google+
http://goedbezig.eu/belangrijk-klein-landje-samenvatting
Twitter
LinkedIn